Querido hijo, hoy que cumples catorce años me dirijo a ti para decirte que te quiero muchísimo, que siento haberte hecho llorar el pasado lunes porque no te presté la atención que tu reclamabas de mí, y aunque me di cuenta tarde y te pedí perdón, sé que te dolió y yo luego también lloré a solas.
Quiero que sepas que me dirijo a ti porque te necesito... sí, tu padre te necesita. Tu padre necesita impregnarse de esa inocencia que todavía tienes, de ese espíritu de rebeldía que mostrais los adolescentes hacia nosotros los adultos, porque en el fondo no os gusta el mundo que os estamos dejando. Os estamos martilleando con un consumismo desaforado y os estamos dando mal ejemplo, es por eso que conecto mejor con vosotros que con los adultos como yo. Tu padre te necesita porque de muchas cosas tu sabes más que yo y quiero ser tu alumno. Padre, maestro y alumno a la vez... También quiero que sepas que por encima de todo soy tu padre, no tu colega, osea que cuidadito con las confianzas porque en última instancia el que toma las decisiones soy yo. Así lo hacemos y no nos va tan mal, ¿verdad?
Quiero que sepas que necesitaba escribirte esta carta para explicarte que me equivoco mucho y me seguiré equivocando, pero que lo hago sin la menor intención de hacerte daño. Pues tú, David, y tu hermano Marcel, sois las dos personas que quiero más en este "loco mundo" en que nos ha tocado vivir y que como bien sabeis estoy luchando poniendo mi granito de arena para cambiarlo a mejor.
Quiero que sepais os necesito más que a nadie, porque sé que vosotros también me quereis mucho y así me lo haceis sentir, y sé que me apoyareis incondicionalmente (ya lo estais haciendo), y necesito a alguien a mi lado que lo haga como sólo podeis hacerlo tú y tu hermano. Queridos hijos, veo en el brillo de vuestros ojos y en el cariño que me mostrais continuamente que me admirais, y puedo asegurar a quién sea que esto es lo más grande que un padre puede sentir de su hijo.
Quiero que sepas que el día que murió tu abuelo, me juré que no permitiría que a mis hijos les pasara lo que a mí, que viví alejado de mi padre durante muchos años porque no me prestaba la atención que yo reclamaba de él. Sé que desde algún lugar mi querido padre me está ayudando a redactar esta carta pues yo sólo no podría, él es ahora mi "socio". Ahora mismo siento esa mano fuerte y grande que coge la mía cuando me siento inseguro o perdido. Gracias papá, te dije cuando me despedí de ti que fuiste el mejor padre que hubiera podido tener y hoy te lo vuelvo a decir: gracias por tu ejemplo, sin el no sería hoy la persona que soy.
Querido hijo, esta tarde cuando volvamos de comer, hoy es un día especial y el papa invita, ambos leeremos juntos esta carta y nos fundiremos en un gran abrazo junto con tu hermano, luego iremos a la piscina y jugaremos los tres. Sé que os estoy quitando parte del tiempo que os tendría que dedicar, pero también sé que comprendeis que estoy haciendo algo que es por vosotros. Queridos hijos, no quiero dejaros como herencia una casa, unas posesiones materiales o una cantidad de dinero, quiero dejaros un mundo mejor para que el día de mañana si decidiís tener hijos lo podais disfrutar con ELLOS... Mi herencia será inmensa, TODO... para que luego vosotros la sepais gestionar bien, ¿vale?
Estimats fills, el vostre pare us estima amb bogeria i encara que no estigueu amb mi, vull que sapigueu que sempre us porto en el meu cor. (Queridos hijos, vuestro padre os quiere con locura y aunque no esteis conmigo, quiero que sepais que siempre os llevo en mi corazón).
Felicitats David, per molts anys!!!
el papa,
PAZ Y AMOR para todos, sobre todo para ELLOS...
PAU I AMOR per a tothom, sobretot per a ELLS...